Dymitr Szujski.html

hetman polny koronny Stanisław Żółkiewski przedstawia carów Szujskich na sejmie warszawskim 1611, obraz Jana Matejki

Dymitr Iwanowicz Szujski (ros. Дмитрий Иванович Шуйский) (zm. 27 września 1612 w Gostyninie) – naczelny wojewoda wojsk moskiewskich, brat cara Wasyla IV Szujskiego, krajczy dworu cara Iwana IV Groźnego w latach 1580-1586, wojewoda kargopolski w latach 1586-1587, bojar od 1586.

W czasie prześladowania rodziny Szujskich przez Borysa Godunowa zesłany w latach 1587-1591. Od 1591 członek Dumy bojarskiej.

Wziął udział w wojnie z chanatem krymskim w latach 1591-1598. W czasie dymitriady walczył pod Briańskiem przeciwko oddziałom Dymitra Samozwańca I. W latach 1606-1610 był naczelnym wojewodą przy carze Wasylu IV Szujskim.

W czasie II. Dymitriady został pobity przez wojska Dymitra Samozwańca II w dwudniowej bitwie pod Bołochowem (10-11 maja 1608). W czasie wojny polsko-rosyjskiej 1609-1618 jego nieudolność walnie przyczyniła się do klęski wojsk rosyjsko-szwedzkich w Bitwie od Kłuszynem w 1610. Wraz z bratem Wasylem IV dostał się do polskiej niewoli. W 1611 na sejmie w Warszawie ukorzył się przed królem Polski Zygmuntem III Wazą. Więziony wraz z rodziną na zamku w Gostyninie. W 1620 został pochowany w kaplicy prawosławnej, w miejscu dzisiejszego Pałacu Staszica w Warszawie. W 1635 na żądanie Rosjan jego doczesne szczątki przekazano do Moskwy.

Дмитрий Самозванец и Василий Шуйский: Драматическая хроника ISBN 978-5-91181-354-3
Иван Грозный; Борис Годунов; Василий Шуйский Смутное время ISBN 5-17-025120-3/5-9578-1040-1