Elżbieta Burbon (1764-1794).html



Ten artykuł dotyczy Madame Elisabeth, zgilotynowanej w 1794 roku. Zobacz też: Elżbieta Burbon - królowa Hiszpanii i Portugalii.

Madame Elisabeth, portret autorstwa Élisabeth Vigée-Lebrun

Mała Madame Elisabeth

Elżbieta Filipina Maria Helena Burbon, fr. Élisabeth Philippine Marie Hélène de France, zwana również jako Madame Elisabeth (Madame Elżbieta), (ur. 3 maja 1764 w Wersalu, zm. 10 maja 1794 w Paryżu) - francuska księżniczka.

Urodziła się jako najmłodsza córka Ludwika Ferdynanda - delfina Francji i Marii Józefy Wettyn. Była młodszą siostrą królów Francji: Ludwika XVI, Ludwika XVIII i Karola X Burbona, oraz królowej Sardynii - Marii Klotyldy. Jej matka zmarła, kiedy Elżbieta miała 3 lata. Wychowywała ją w Montreuil Madame de Mackau. Elżbieta była głeboko wierząca i przywiązana do swojego brata Ludwika XVI - odmawiała swojej ręki wszystkim kandydatom, ponieważ nie chciała opuszczać brata.

edytuj Czasy Rewolucji Francuskiej

Podczas rewolucji razem ze swoją najbliższą rodziną - bratem Ludwikiem XVI i jego żoną Marią Antoniną oraz dwójką ich dzieci: Marią Teresą Burbon i przyszłym Ludwikiem XVII, została uwięziona w więzieniu Temple. Była obecna na posiedzeniu Legislatywy, na którym skazano jej brata - króla Francji, na śmierć za zdradę kraju.

Kilka miesięcy po jego egzekucji, władze przeniosły jej bratanka Ludwika do osobnej celi i Elżbieta została razem z królową Marią Antoniną i swoją bratanicą - Marią Teresą. 2 października 1793 Maria Antonina została przeniesiona do Conciergerie. Swój ostatni list napisała właśnie do Elżbiety, kilka godzin przed egzekucją - 16 października, ale ta nigdy go nie otrzymała. Ani ona, ani Maria Teresa i tym bardziej mały Ludwik, nie zostali powiadomieni o egzekucji królowej Francji.

edytuj Śmierć

9 maja 1794 Madame Elisabeth została przeniesiona do Conciergerie i postawiona przed Trybunałem Rewolucyjnym. Podobnie jak jej brat została oskarżona o zdradę kraju. Tak naprawdę jedynym jej grzechem był fakt, że pochodziła z królewskiego rodu - mogła uratować życie, gdyby razem z innymi krewnymi królewskimi uciekła z Francji, tuż przed wybuchem rewolucji. Elżbieta została zgilotynowana następnego dnia razem z kilkoma innymi "zdrajcami". Pochowano ją na cmentarzu des Errancis.