Doktor Henry Alfred Kissinger (ur. 27 maja 1923 w Fürth w Niemczech jako Heinz Alfred Kissinger) – amerykański polityk i dyplomata.
Urodził się w żydowskiej rodzinie w Niemczech. W 1938 musieli uciekać przed nazistami do Stanów Zjednoczonych. W 1943 Kissinger uzyskał amerykańskie obywatelstwo.
Po wojnie służył jako tłumacz w 970. Korpusie Kontrwywiadu Stanów Zjednoczonych w okupowanych Niemczech, gdzie wsławił się dekonspiracją wielu agentów gestapo.
W latach 60. specjalny doradca ds. bezpieczeństwa narodowego prezydentów Johna F. Kennedy'ego, a następnie Lyndona B. Johnsona i współpracownik w tym zakresie Nelsona Rockefellera. W latach 1969-1974 Dyrektor Rady Bezpieczeństwa Narodowego. 1973-1977 sekretarz stanu – najpierw w administracji Richarda Nixona, a później Geralda Forda.
W 1973 laureat Pokojowej Nagrody Nobla, wspólnie z Wietnamczykiem Le Duc Tho. Człowiek Roku 1972 według Time (wspólnie z prezydentem Nixonem).
W 2002 przewodniczący prezydenckiej komisji ds. zbadania przyczyn zamachów z 11 września 2001.
Uważany za jednego z głównych architektów światowej polityki odprężenia (obok m.in. Nixona, Charles'a de Gaulle'a czy Willy'ego Brandta), dzięki której w dużej mierze zakończono zimną wojnę. Współodpowiedzialny za obalenie z pomocą USA prezydenta Chile Salvadora Allendego i dojście do władzy junty generała Augusto Pinocheta. Walnie przyczynił się do rozpoczęcia tajnego i nielegalnego bombardowania Kambodży podczas wojny w Wietnamie.
Agent wywiadu PRL Michał Goleniewski, który przeszedł na stronę Zachodu w 1961, utrzymywał, że Kissinger jako ówczesny profesor Harvardu był agentem GRU, zwerbowanym jeszcze w czasie swojego pobytu w Niemczech w 1945. Rewelacje te częściowo potwierdził były agent KGB Anatolij Golicyn.
Podejrzewa się jednak, że ucieczka polskiego agenta była częścią gry służb bezpieczeństwa ZSRR, mającej na celu zdyskredytowanie czołowych postaci życia politycznego Zachodu. Warto w tym miejscu zaznaczyć, że wszystkie poprzednie informacje ujawnione przez Goleniewskiego, służby zachodnie uznały za wiarygodne, poza tą głoszącą, że jest cudownie ocalałym carewiczem Aleksym.
edytuj Książki Henry Kissingera
- Wydane w języku polskim:
- Wydane w języku angielskim:
|
Laureaci Pokojowej Nagrody Nobla |
|
1901: Dunant, Passy • 1902: Ducommun, Gobat • 1903: Cremer • 1904: IPM • 1905: Suttner • 1906: Roosevelt • 1907: Moneta, Renault • 1908: Arnoldson, Bajer • 1909: Beernaert, Estournelles de Constant • 1910: MSPB • 1911: Asser, Fried • 1912: Root • 1913: La Fontaine • 1917: Czerwony Krzyż • 1919: Wilson • 1920: Bourgeois • 1921: Branting, Lange • 1922: Nansen • 1925: Chamberlain, Dawes • 1926: Briand, Stresemann • 1927: Buisson, Quidde • 1929: Kellogg • 1930: Söderblom • 1931: Addams, Butler • 1933: Angell • 1934: Henderson • 1935: Ossietzky • 1936: Lamas • 1937: Cecil • 1938: Biuro Nansenowskie • 1944: Czerwony Krzyż • 1945: Hull • 1946: Balch, Mott • 1947: Kwakrzy • 1949: Boyd Orr • 1950: Bunche • 1951: Jouhaux • 1952: Schweitzer • 1953: Marshall • 1954: WKNZdsU • 1957: Pearson • 1958: Pire • 1959: Noel-Baker • 1960: Luthuli • 1961: Hammarskjöld • 1962: Pauling • 1963: Czerwony Krzyż • 1964: King • 1965: UNICEF • 1968: Cassin • 1969: MOP • 1970: Borlaug • 1971: Brandt • 1973: Kissinger, Lê • 1974: MacBride, Satō • 1975: Sacharow • 1976: Williams, Corrigan • 1977: AI • 1978: Sadat, Begin • 1979: Matka Teresa • 1980: Esquivel • 1981: WKNZdsU • 1982: Myrdal, García Robles • 1983: Wałęsa • 1984: Tutu • 1985: Lekarze Przeciw Wojnie Nuklearnej • 1986: Wiesel • 1987: Arias • 1988: Siły Pokojowe ONZ • 1989: Dalai Lama • 1990: Gorbaczow • 1991: Suu Kyi • 1992: Menchú • 1993: Mandela, de Klerk • 1994: Arafat, Peres, Rabin • 1995: Pugwash, Rotblat • 1996: Belo, Ramos-Horta • 1997: ICBL, J. Williams • 1998: Hume, Trimble • 1999: Lekarze bez Granic • 2000: Kim • 2001: ONZ, Annan • 2002: Carter • 2003: Ebadi • 2004: Maathai • 2005: MAEA, ElBaradei • 2006: Grameen Bank, Yunus • 2007: MZdsZK, Gore • 2008: Ahtisaari
|
|
|