Międzyrzecz.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Ten artykuł dotyczy miasta Międzyrzecz. Zobacz też: Międzyrzec Podlaski miasto w województwie lubelskim, Międzyrzecz na Wołyniu i miejscowości o nazwie Międzyrzecze.

Współrzędne: 52°26'54" N 15°35'18" EGeografia

Międzyrzecz
Herb Flaga
Herb Międzyrzecza Flaga Międzyrzecza
Województwo lubuskie
Powiat międzyrzecki
Gmina
 - rodzaj
Międzyrzecz
miejsko-wiejska
Założono 2. połowa IX wieku
Prawa miejskie 1248
Burmistrz Tadeusz Dubicki
Powierzchnia 10,26 km²
Położenie 52° 26'54'' N
15° 35'18'' E
Wysokość 49,8 - 52,5 m n.p.m.
Ludność (2007)
• liczba ludności
• gęstość

18 539
1 806,9 os./km²
Strefa numeracyjna
(do 2005)
95
Kod pocztowy 66-300
Tablice rejestracyjne FMI
Położenie na mapie Polski
Międzyrzecz
Międzyrzecz
Międzyrzecz
TERC10
(TERYT)
4081003024
SIMC10 0935529
Miasta partnerskie Francja Andrésy
Niemcy Bad Freienwalde
Niemcy Berlin-Wilmersdorf
Holandia Halderberge
Niemcy Haren/Ems
Holandia Vlagtwedde
Urząd miejski3
ul. Rynek 1 66-300 Międzyrzecz
tel. 95 742-69-64; faks 95 742-02-28
(e-mail)
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Strona internetowa miasta

Międzyrzecz (łac. Meserici, niem. Meseritz) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzyrzecz. W latach 1975-1998 administracyjnie należał do woj. gorzowskiego.

Spis treści

edytuj Położenie i warunki geograficzne

Miasto Międzyrzecz rozbudowało się w kotlinowatym i niezwykle malowniczym rozszerzeniu doliny Obry, w miejscu ujścia do niej Paklicy (stąd jego nazwa). Położone w środkowej części gminy Międzyrzecz, na wysokości od 49,8 m n.p.m. do 52,5 m n.p.m., aktualnie zajmuje powierzchnię 10,26 km², licząc 18 539 mieszkańców1 (stan na 31 grudnia 2007), co daje gęstość zaludnienia 1 806,9 osób/km².
Maksymalna rozciągłość w osi północ-południe to 4 200 metrówpotrzebne źródło.
Maksymalna rozciągłość w osi wschód-zachód to 4 725 metrówpotrzebne źródło.

edytuj Symbole miasta

Zobacz więcej w osobnych artykułach: hejnał Międzyrzecza, herb Międzyrzecza, flaga Międzyrzecza.

edytuj Kalendarium

edytuj Atrakcje turystyczne

edytuj Sport

edytuj Religia

Na terenie Międzyrzecza znajduje się sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski zwanych także Męczennikami Międzyrzeckimi albo Pięcioma Braćmi Męczennikami, którzy zginęli w nocy z 10 na 11 listopada 1003 r. najprawdopodobniej na terenie dzisiejszej wsi Święty Wojciech, nieopodal ówczesnego grodu Międzyrzecz. Kustoszami relikwiiksięża pallotyni.[1]

Na terenie miasta działalność duszpasterską oprócz Kościóła rzymskokatolickiego prowadzi również Kościół Boży w Chrystusie - protestancka wspólnota o charakterze ewangelicznym.

edytuj Komunikacja

W przeszłości Międzyrzecz był ważnym węzłem kolejowym, dziś pozostał jedynie istotnym węzłem drogowym, położonym na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 3 (trasa europejska E 65 relacji Świnoujście - Jakuszyce) z drogą wojewódzką nr 137 relacji Słubice-Trzciel (droga krajowa nr 2).

edytuj Administracja

Miasto jest siedzibą miejsko-wiejskiej gminy Międzyrzecz oraz starostwa powiatowego.

edytuj Dotychczasowi burmistrzowie

Zestawienie obejmuje okres od narodzin nowoczesnego samorządu (w 1990) do chwili obecnej.

Ratusz w Międzyrzeczu

edytuj Międzyrzeczanie

edytuj Międzyrzeckie ciekawostki

  • Na przełomie XVIII i XIX w. Międzyrzecz stał się głównym centrum handlu suknem środkowo-wschodniej części naszego kontynentu, a sztandarowy wyrób tutejszych sukienników - Meseritzko (sukno międzyrzeckie), zdobywając najwyższe laury na rozlicznych wystawach, znajdowało zbyt w całej Europie, a nawet w odległych Chinach.
  • Dwudniowy pobyt w Międzyrzeczu Napoleona Bonapartego mógł zmienić losy całej Europy (a może i świata). Wieczorem 26 listopada 1806 miejscowy poborca podatkowy i żarliwy pruski patriota - nazwiskiem Sprengepiel - chcąc zgładzić cesarza Francuzów (znienawidzonego przez wszystkich pruskich narodowców), zaczaił się na niego na szczycie wieży ratuszowej. Ostatecznie - mimo, iż wódz stał w odległości zaledwie piętnastu stóp od niego - do zamachu nie doszło. Podobno niedoszłego zabójcę zniechęciła ogromna liczba napoleońskich wojsk, paradujących wówczas po międzyrzeckim rynku.
  • Do końca lat 50. w pobliżu Międzyrzecza istniała wieża Bismarcka.
  • W miejscowym muzeum (dawna siedziba starostów przy ul Podzamcze) znajduje się największa w Polsce kolekcja portretów trumiennych, tablic herbowych i inskrypcyjnych związanych z sarmackimi obyczajami pogrzebowymi. Portrety te były eksponowane w wielu znanych galeriach całego świata.
  • Na przełomie lat 50. i 60. w piłkarskiej drużynie Orła Międzyrzecz występował pewien uzdolniony junior. W sezonie 1964/1965 zadebiutował nawet w I zespole i rozegrał w nim kilka udanych spotkań. Podobno miał wszelkie predyspozycje, by osiągnąć w futbolu niezłe wyniki. Jednak po maturze wyjechał do Poznania i zdecydował się na robienie kariery w innej dziedzinie. Nazywał się Zenon Laskowik.
  • W sezonie 1977/1978 w barwach Orła Międzyrzecz zadebiutował Igor Bieriukow - radziecki żołnierz, służący w jednostce z podmiędzyrzeckiej Kęszycy Leśnej i mający za sobą występy w radzieckiej II lidze. W tamtych czasach ewenementem na skalę kraju był fakt występowania obcokrajowca na polskich boiskach piłkarskich, a zwłaszcza na poziomie zaledwie klasy okręgowej (dzisiejszej IV ligi).
  • W roku 1994 powierzchnia gminy Międzyrzecz powiększyła się o kilka km². Stało się tak, na skutek przyłączenia do niej terenów dawnej bazy wojsk radzieckich w Kęszycy Leśnej (obecnie wieś i sołectwo Kęszyca Leśna).
  • W lipcu 1994, podczas generalnego remontu budynku ratusza - w wieży stanowiącej jego zwieńczenie - odnaleziono metalową puszkę. Znajdowały się w niej pamiątki (zdjęcia, dokumenty, pieczęcie i monety) ukryte przez Niemców siedemdziesiąt lat wcześniej. Odkrycie to pozwoliło uzyskać mnóstwo cennych informacji o życiu i wyglądzie miasta w początkach XX wieku. Kolekcja udostępniona jest zwiedzającym w salach międzyrzeckiego muzeum regionalnego.
Ruiny zamku

edytuj Miasta partnerskie

Przypisy

edytuj Zobacz też

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.