Współrzędne: 52°26'54" N 15°35'18" E52.4483333 15.5883333 (Międzyrzecz)
Międzyrzecz (łac. Meserici, niem. Meseritz) – miasto w woj. lubuskim, w powiecie międzyrzeckim, siedziba gminy miejsko-wiejskiej Międzyrzecz. W latach 1975-1998 administracyjnie należał do woj. gorzowskiego.
edytuj Położenie i warunki geograficzne
Miasto Międzyrzecz rozbudowało się w kotlinowatym i niezwykle malowniczym rozszerzeniu doliny Obry, w miejscu ujścia do niej Paklicy (stąd jego nazwa). Położone w środkowej części gminy Międzyrzecz, na wysokości od 49,8 m n.p.m. do 52,5 m n.p.m., aktualnie zajmuje powierzchnię 10,26 km², licząc 18 539 mieszkańców1 (stan na 31 grudnia 2007), co daje gęstość zaludnienia 1 806,9 osób/km².
Maksymalna rozciągłość w osi północ-południe to 4 200 metrówpotrzebne źródło.
Maksymalna rozciągłość w osi wschód-zachód to 4 725 metrówpotrzebne źródło.
edytuj Symbole miasta
- między VI w., a VIII w. n.e. - utworzenie na wyspie u ujścia Paklicy do Obry pierwszej osady słowiańskiej,
- druga połowa IX w. n.e. - założenie na jej miejscu grodu warownego (jako głównego ośrodka plemienia dolnoobrzańskiego),
- 1001 - ufundowanie przez Bolesława Chrobrego eremu benedyktynów w lasach nieopodal grodu,
- 10 listopada 1003 - męczeńska śmierć wszystkich pięciu zamieszkujących tam benedyktyńskich mnichów (zwanych dziś Pięcioma Świętymi Braćmi Międzyrzeckimi),
- 1005 - pierwsza oficjalna i zachowana do czasów obecnych wzmianka o grodzie międzyrzeckim (zawarta w "Kronice" niemieckiego biskupa Thietmara z Merseburga),
- 29 stycznia 1230 - pierwsza wzmianka o kasztelanii międzyrzeckiej, z Teodorykiem jako kasztelanem,
- 1248 - nadanie Międzyrzeczowi praw miejskich na prawie niemieckim, jako jednemu z pierwszych grodów w Polsce,
- 1474 - zniszczenie miasta przez wojska na Macieja Korwina. Odbudowa miasta,
- 1485 - potwierdzenie przywileju lokacyjnego Miasta przez Kazimierza Jagiellończyka,
- od XV w. - starostwo niegrodowe,
- 1520-1574 - odbudowa miasta, zniszczonego przez wojska niemieckie, podążające na pomoc Krzyżakom,
- 1574 - przejazd przez Międzyrzecz wybranego na króla Henryka Walezego,
- od XVI w. - ośrodek protestantyzmu,
- 1606 - spustoszenie miasta przez wielki pożar,
- 1655-1718 - niszczenie miasta przez wojska niemieckie, rosyjskie i szwedzkie,
- 1710 - wielka zaraza,
- 1731 - kolejny wielki pożar,
- 1780-1806 - "złoty okres" w historii miasta, jako jednego z najważniejszych europejskich ośrodków handlu suknem,
- od 1793 - po II rozbiorze Polski Międzyrzecz w zaborze pruskim,
- 26-27 listopada 1806 - wizyta cesarza Napoleona Bonapartego,
- 1919 - ze względu na dominację ludności niemieckiej Traktat Wersalski pozostawia miasto w granicach Niemiec,
- od 1945 - po 152 latach przerwy miasto ponownie w granicach Polski; wysiedlenie ludności niemieckiej,
- 1946-1950 - miasto siedzibą powiatu w województwie poznańskim,
- 1950-1975 - miasto siedzibą powiatu w województwie zielonogórskim,
- 1975-1999 - miasto w granicach województwa gorzowskiego,
- 27 maja 1990 - utworzenie samorządowej Gminy Międzyrzecz, wraz z jej organami: burmistrzem, zarządem i radą,
- 1991 - założenie Stowarzyszenia "Kontakt", mającego zajmować się organizacją współpracy międzynarodowej Międzyrzecza z gminami partnerskimi,
- 1994 - oddanie do użytku nowoczesnej oczyszczalni ścieków,
- 1998 - obchody 750 rocznicy nadania praw miejskich,
- od 1 stycznia 1999 - miasto siedzibą powiatu ziemskiego w województwie lubuskim,
- grudzień 1999 - przyznanie Międzyrzeczowi, jako jednemu z polskich liderów współpracy zagranicznej, Złotej Gwiazdy Partnerstwa (podczas międzynarodowej konferencji w Bilbao),
- 2003 - obchody 1000-lecia grodu Międzyrzecz i tragicznej śmierci Pięciu Świętych Braci Międzyrzeckich,
- 23 sierpnia 2006 - oddanie do użytku nowoczesnej obwodnicy miasta.
edytuj Atrakcje turystyczne
- ruiny zamku królewskiego z połowy XIV w., ufundowanego przez Kazimierza Wielkiego,
- rezydencja starostów międzyrzeckich z 1719 (od 1947 siedziba muzeum regionalnego - działy: archeologiczny, historyczny i sztuki),
- oficyna dworska z początku XVIII w. (od 1947 siedziba muzeum regionalnego - dział rzemiosła artystycznego i kultury ludowej),
- karczma dworska z XVIII w.-XIX w.,
- dom bramny odbudowany w 1975, na wzór XVIII-wiecznego budynku, zniszczonego przez wojska radzieckie w 1945,
- folwark zamkowy na skarpie na prawym brzegu Obry z początku XIX w.,
- park wokół zespołu zamkowo-muzealnego, wraz z fosą okołozamkową i starorzeczem Paklicy,
- ratusz z 1581, wielokrotnie przebudowywany, od 1813 w kształcie obecnym,
- gotycki kościół parafialny pw. Św. Jana Chrzciciela z XIV w.-XVI w.,
- fragmenty XVIII-wiecznego kolegium jezuickiego,
- synagoga klasycystyczna z 1824,
- późnoklasycystyczny kościół parafialny pw. Św. Wojciecha z 1834,
- zespół szpitalny wraz z parkiem w Międzyrzeczu-Obrzycach z lat 1901-1904,
- Międzyrzecki Rejon Umocniony (M.R.U.) - system podziemnych fortyfikacji militarnych z lat 1934-1936,
- spływy kajakowe rzekami Obrą (zwłaszcza na odcinku Święty Wojciech-Gorzyca-Zalew Bledzewski) i Paklicą.
Na terenie Międzyrzecza znajduje się sanktuarium Pierwszych Męczenników Polski zwanych także Męczennikami Międzyrzeckimi albo Pięcioma Braćmi Męczennikami, którzy zginęli w nocy z 10 na 11 listopada 1003 r. najprawdopodobniej na terenie dzisiejszej wsi Święty Wojciech, nieopodal ówczesnego grodu Międzyrzecz. Kustoszami relikwii są księża pallotyni.[1]
Na terenie miasta działalność duszpasterską oprócz Kościóła rzymskokatolickiego prowadzi również Kościół Boży w Chrystusie - protestancka wspólnota o charakterze ewangelicznym.
W przeszłości Międzyrzecz był ważnym węzłem kolejowym, dziś pozostał jedynie istotnym węzłem drogowym, położonym na skrzyżowaniu drogi krajowej nr 3 (trasa europejska E 65 relacji Świnoujście - Jakuszyce) z drogą wojewódzką nr 137 relacji Słubice-Trzciel (droga krajowa nr 2).
edytuj Administracja
Miasto jest siedzibą miejsko-wiejskiej gminy Międzyrzecz oraz starostwa powiatowego.
edytuj Dotychczasowi burmistrzowie
Zestawienie obejmuje okres od narodzin nowoczesnego samorządu (w 1990) do chwili obecnej.
edytuj Międzyrzeczanie
edytuj Międzyrzeckie ciekawostki
|
|
Ta sekcja może zawierać listę informacji trywialnych, plotkarskich i tym samym niepotrzebnych w artykule encyklopedycznym. Staraj się integrować ciekawostki z główną treścią artykułu. Jeśli "nie pasują" do treści – to czy na pewno są w artykule potrzebne? Po oczyszczeniu tej sekcji możesz usunąć szablon. Potrzebę wpisania ciekawostek możesz omówić w dyskusji artykułu. |
- Na przełomie XVIII i XIX w. Międzyrzecz stał się głównym centrum handlu suknem środkowo-wschodniej części naszego kontynentu, a sztandarowy wyrób tutejszych sukienników - Meseritzko (sukno międzyrzeckie), zdobywając najwyższe laury na rozlicznych wystawach, znajdowało zbyt w całej Europie, a nawet w odległych Chinach.
- Dwudniowy pobyt w Międzyrzeczu Napoleona Bonapartego mógł zmienić losy całej Europy (a może i świata). Wieczorem 26 listopada 1806 miejscowy poborca podatkowy i żarliwy pruski patriota - nazwiskiem Sprengepiel - chcąc zgładzić cesarza Francuzów (znienawidzonego przez wszystkich pruskich narodowców), zaczaił się na niego na szczycie wieży ratuszowej. Ostatecznie - mimo, iż wódz stał w odległości zaledwie piętnastu stóp od niego - do zamachu nie doszło. Podobno niedoszłego zabójcę zniechęciła ogromna liczba napoleońskich wojsk, paradujących wówczas po międzyrzeckim rynku.
- Do końca lat 50. w pobliżu Międzyrzecza istniała wieża Bismarcka.
- W miejscowym muzeum (dawna siedziba starostów przy ul Podzamcze) znajduje się największa w Polsce kolekcja portretów trumiennych, tablic herbowych i inskrypcyjnych związanych z sarmackimi obyczajami pogrzebowymi. Portrety te były eksponowane w wielu znanych galeriach całego świata.
- Na przełomie lat 50. i 60. w piłkarskiej drużynie Orła Międzyrzecz występował pewien uzdolniony junior. W sezonie 1964/1965 zadebiutował nawet w I zespole i rozegrał w nim kilka udanych spotkań. Podobno miał wszelkie predyspozycje, by osiągnąć w futbolu niezłe wyniki. Jednak po maturze wyjechał do Poznania i zdecydował się na robienie kariery w innej dziedzinie. Nazywał się Zenon Laskowik.
- W sezonie 1977/1978 w barwach Orła Międzyrzecz zadebiutował Igor Bieriukow - radziecki żołnierz, służący w jednostce z podmiędzyrzeckiej Kęszycy Leśnej i mający za sobą występy w radzieckiej II lidze. W tamtych czasach ewenementem na skalę kraju był fakt występowania obcokrajowca na polskich boiskach piłkarskich, a zwłaszcza na poziomie zaledwie klasy okręgowej (dzisiejszej IV ligi).
- W roku 1994 powierzchnia gminy Międzyrzecz powiększyła się o kilka km². Stało się tak, na skutek przyłączenia do niej terenów dawnej bazy wojsk radzieckich w Kęszycy Leśnej (obecnie wieś i sołectwo Kęszyca Leśna).
- W lipcu 1994, podczas generalnego remontu budynku ratusza - w wieży stanowiącej jego zwieńczenie - odnaleziono metalową puszkę. Znajdowały się w niej pamiątki (zdjęcia, dokumenty, pieczęcie i monety) ukryte przez Niemców siedemdziesiąt lat wcześniej. Odkrycie to pozwoliło uzyskać mnóstwo cennych informacji o życiu i wyglądzie miasta w początkach XX wieku. Kolekcja udostępniona jest zwiedzającym w salach międzyrzeckiego muzeum regionalnego.
edytuj Miasta partnerskie
Przypisy
edytuj Linki zewnętrzne
Zobacz zbiór multimediów na Wikimedia Commons:
Międzyrzecz
|