WikiPortallus: Teodoro Obiang Nguema Mbasogo.html

Obiang urodził się w Acoacan, swoją karierę rozpoczął w wojsku. Uczęszczał do prestiżowej Akademii Wojskowej w Saragossie w Hiszpanii. Za czasów prezydentury swego wuja Francisco Macias Nguemy osiągnął w armii rangę porucznika.

edytuj Początki kariery i przejęcie władzy

Obiang początkowo zajmował różne funkcje, był m.in. gubernatorem prowincji Bioko, szefem niesławnego więzienia Czarna Plaża oraz dowódcą Straży Narodowej.

3 sierpnia 1979 obalił wuja w krwawym zamachu stanu, wspartym przez 6000 żołnierzy przysłanych przez króla Maroka Hassana II. Macias kilka tygodni później, 29 września 1979 został stracony.

Obiang obiecywał, że nowy rząd zerwie z represyjnymi działaniami swego poprzednika. Zastał on bowiem państwo z pustym skarbem i populacją równą 1/3 populacji w roku 1968, gdyż połowa z dawnych 1,2 miliona mieszkańców uciekła do Hiszpanii lub krajów sąsiednich. Obiang formalnie objął urząd prezydencki w październiku 1979.

Nowa konstytucja kraju została przyjęta w 1982. W tym samym roku, na mocy jej postanowień, Obiang został wybrany prezydentem na siedmioletnią kadencję. W 1989 uzyskał reelekcję na stanowisku jako jedyny kandydat na najwyższy urząd w państwie.

edytuj Prezydentura

Większość rodzimych i zagranicznych obserwatorów uważa reżim Obianga za jeden z najbardziej skorumpowanych, etnocentrycznych i antydemokratycznych we współczesnym świecie. Gwinea Równikowa jest obecnie jednopartyjnym państwem, zdominowanym przez prezydencką, Demokratyczną Partię Gwinei Równikowej (PDGE). Konstytucja gwarantuje szeroką władzę prezydenta, włącznie z prawem rządzenia za pomocą dekretów^[1]^[2].

Wszyscy ze 100 członków parlamentu należą lub są powiązani z partią prezydencką. W kraju nie istnieją wolne media.

Około 90% opozycyjnych działaczy żyje na uchodźstwie, a kilku zostało zamordowanych od czasu objęcia władzy przez Obianga. Obiang uzyskał reelekcję w 1996 i w 2002 lecz wyniki tych wyborów nie zostały zaakceptowane przez międzynarodowych obserwatorów^[3].

Obiang propaguje kult własnej osoby m.in. poprzez wygłaszanie publicznych przemówień i składanie w nich hołdu własnej osobie. W lipcu 2003 publiczne radio zadeklarowało, że prezydent ma wręcz boską siłę^[4]. Wiele budynków posiada prezydenckie logo, miasta i wsie posiadają ulice nazywane jego imieniem, a na bazarach sprzedawana jest odzież z jego wizerunkiem.

Podobnie jak jego wuj i wielu innych afrykańskich uzurpatorów jak Idi Amin czy Mobutu Sese Seko, Obiang przyjął kilka zacnych tytułów; El Jefe (Szef), Dżentelmen Wielkiej wyspy Bioko, Wielki Major Generalny Alifanfaron. Również jak w przypadku Amina, pojawiły się pogłoski o rzekomym kanibalizmie Obianga^[5].

Magazyn "Forbes" opublikował artykuł, w którym uznaje Obianga za jednego z najbogatszych przywódców państw, z majątkiem wartym 600 milionów dolarów^[6].

edytuj Nieudany zamach stanu w 2004

W marcu 2004 wyszedł na jaw i został udaremniony prawdopodobny zamach stanu, szykowany przeciw władzy Obianga w Gwinei Równikowej. Głównym jego powodem miało być przejęcie bogatych zasobów ropy naftowej i ustanowienie nowych władz w kraju.

Władze Gwinei Równikowej zatrzymały 15 osób, oskarżonych o udział w zamachu^[7]. 7 marca 2004 władze Zimbabwe zatrzymały na lotnisku w Harare znanego najemnika Simona Manna wraz z grupą 64 pozostałych osób na pokładzie samolotu, wypełnionego po brzegi bronią^[8]. Mann wyjaśniał, że broń ta nie jest przeznaczona do dokonania zamachu w Gwinei Równikowej lecz do ochrony kopalni węgla w Demokratycznej Republice Konga. Jednakże rząd Zimbabwe skazał go na 7 lat więzienia za nielegalne nabycie broni. W lutym 2008 odbyła się jego ekstradycja do Gwinei Równikowej, gdzie w lipcu 2008 został skazany za planowanie zamachu stanu na ponad 30 lat więzienia^[9].

Rząd Gwinei Równikowej utrzymywał, że w zamach zaangażowane były służby USA, Wielkiej Brytanii i Hiszpanii. Jednym z inspiratorów miał być również syn byłej premier brytyjskiej, Mark Thatcher. Sam Simon Mann w swoich zeznaniach potwierdził częściowo te przypuszczenia i ujawnił, że jego mocodawcy planowali uczynić Severo Moto Nsa, premiera rządu Gwinei Równikowej na uchodźstwie, nowym prezydentem w kraju^[10].

edytuj Sukcesja

Obiang cierpi na wiele dolegliwości, prawdopodobnie znajduje się także w termalnej fazie raka prostaty. Z tego powodu sprawa sukcesji jest dominującą w państwie i powoduje walki polityczne wśród miejscowej elity. Obiang chciałby, aby sukcesję po nim przejął syn Teodorín Nguema Obiang.

W listopadzie 2005 Obiang odbył ważne spotkanie z kierownictwem PDGE, na którym naciskał na utworzenie stanowiska wiceprezydenta i powierzenie tej funkcji jego synowi. Pogarszający się stan zdrowia wymaga odbywania zagranicznych podróży medycznych nawet dwa razy w tygodniu, pozostawiając kraj bardziej narażonym na polityczny przewrót.

Według niektórych prognoz, Obiang może przekazać wkrótce oficjalnie władzę synowi. W grudniu 2005 odbył prywatne spotkanie z papieżem Benedyktem XVI^[11].

Przypisy

p • d • e

Szefowie państw i rządów Afryki

Szefowie państw

Algieria • Angola • Benin¹ • Botswana¹ • Burkina Faso • Burundi¹ • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dżibuti • Egipt • Erytrea¹ • Etiopia • Gabon • Gambia¹ • Ghana¹ • Gwinea • Gwinea Bissau • Gwinea Równikowa • Kamerun • Kenia • Komory¹ • Kongo • Lesotho • Liberia¹ • Libia (1, 2) • Madagaskar • Malawi¹ • Mali • Maroko • Mauretania • Mauritius • Mozambik • Namibia • Niger • Nigeria¹ • RPA¹ • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Senegal • Seszele¹ • Sierra Leone¹ • Somalia • Suazi • Sudan¹ • Tanzania • Togo • Tunezja • Uganda • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca • Zambia¹ • Zimbabwe

Państwa nieuznawane: Galmudug¹ • Maakhir¹ • Puntland¹ • Sahara Zachodnia • Somaliland¹

Szefowie rządów

Algieria • Angola • Burkina Faso • Czad • Demokratyczna Republika Konga • Dżibuti • Egipt • Etiopia • Gabon • Gwinea • Gwinea Bissau • Gwinea Równikowa • Kamerun • Kenia • Kongo • Lesotho • Libia • Madagaskar • Mali • Maroko • Mauretania • Mauritius • Mozambik • Namibia • Niger • Republika Środkowoafrykańska • Republika Zielonego Przylądka • Rwanda • Senegal • Somalia • Suazi • Tanzania • Togo • Tunezja • Uganda • Wybrzeże Kości Słoniowej • Wyspy Świętego Tomasza i Książęca • Zimbabwe

Państwa nieuznawane: Sahara Zachodnia
¹Prezydent pełni równocześnie funkcję szefa rządu

Teodoro Obiang Nguema Mbasogo.html

Spis treści

edytuj Młodość

edytuj Początki kariery i przejęcie władzy

edytuj Prezydentura

edytuj Nieudany zamach stanu w 2004

edytuj Sukcesja

Przypisy