Traktat graniczny z 1359 roku.html



Traktat graniczny z 11 listopada 1359 pomiędzy ziemią lubelską, a księstwem chełmskim - jeden z nielicznych dokumentów opisujących przebieg średniowiecznej granicy polsko-litewskiej odzwierciedlającej w znacznym stopniu dawną granicę polsko-ruską. Został zawarty 11 listopada 1359 pomiędzy Polską reprezentowaną przez Grota z Chrobrzan - starostę lubelskiego (występującego w imieniu króla Kazimierza Wielkiego) a Litwą reprezentowaną przez Andrzeja Szerkalicza z Krupego - wojewodę i starostę ziemi chełmskiej (występującego w imieniu Jerzego Narymuntowicza oraz chełmskiego bojarstwa).

Aby przeprowadzić delimitację powołano sześciu (a według innych interpretacji ośmiu) starców (antiquos viros) z każdej ziemi (tzn. ziem lubelskiej oraz chełmskiej). Granicę przeprowadzono pomiędzy parami wsi: Oleśniki i Dobryniów, Suchodoły i Stężyca, Częstoborowice i Gorzków, Pilaszkowice i Żółkiewka. Pośród wymienionych wsi znalazł się też Chłaniów. W imieniu chełmskiego bojarstwa wystąpił w układzie Andrzej z Gorzkowa - najprawdopodobniej protoplasta rodu Gorzkowskich herbu Tarnawa. Wśród przedstawicieli ziemi lubelskiej występował Aleksander Pełczyc z Chłaniowa - być może przodek Gworka, Manczyna i Mikołaja, dziedziców tej wsi wymienionych w roku 1419.

Wraz z zachowanymi dokumentami traktatów polsko-litewskich (traktat rozejmu z roku 1352 oraz traktat pokojowy z 1366 roku) stanowi ważne źródło pisane obrazujące dzieje regionu.