edytuj Margrabiowie Brandenburgii
Linia na Salzwedel
Linia na Stendal
W 1356, na mocy Złotej Bulli, Brandenburgia została jednym z elektoratów, a jej władcy zaczęli nosić tytuł elektora i arcykomornika Świętego Cesarstwa Rzymskiego. [1]
edytuj Elektorzy Brandenburgii
edytuj Wittelsbachowie (1356-1373)
- 1411-1440 Fryderyk I Hohenzollern (brat Jana III burgrabiego Norymbergi, od 1415 elektor)
- 1440–1463 Fryderyk Gruby (syn, tylko margrabia, w Starej Marchii i Prignitz)
- 1440-1470 Fryderyk II Żelazny (brat, Średnia i Nowa Marchia, abdykował zm. 1471)
- 1470-1486 Albrecht III Achilles (brat)
- 1486-1499 Jan Cycero (syn)
- 1499-1535 Joachim I Nestor (syn)
- 1535–1571 Jan Hohenzollern (syn, tylko margrabia, Nowa Marchia)
- 1535-1571 Joachim II Hektor (brat, Stara i Średnia Marchia, Prignitz)
- 1571-1598 Jan Jerzy Hohenzollern (syn)
- 1598-1608 Joachim Fryderyk Hohenzollern (syn)
- 1608-1619 Jan Zygmunt Hohenzollern (syn, od 1618 książę pruski)
- 1619-1640 Jerzy Wilhelm Hohenzollern (syn)
- 1640-1688 Fryderyk Wilhelm "Wielki Elektor" (syn)
- 1688-1701 Fryderyk III (syn, w latach 1701-1713 król pruski)
W 1701 r. Fryderyk III został królem Prus i włączył Brandenburgię do Królestwa. Po dalszą listę, zobacz: Władcy Prus.
edytuj Nadprezydenci Brandenburgii (1815-1945)
Przypisy
- ↑ Barbara Szymczak, Fryderyk Wilhelm, 2006,s. 8, 40.
|