Wolmar.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Współrzędne: 57°33' N 25°24' E
| Valmiera | |||||
|
|||||
| Państwo |  Łotwa |
||||
| Okręg | Valmiera | ||||
| Powierzchnia | 18,1 km² | ||||
| Położenie | 57° 33' N 25° 24' E |
||||
| Wysokość | 43 m n.p.m. | ||||
| Ludność (2006) • liczba ludności • gęstość |
27515 1520 os./km² |
||||
|
Położenie na mapie Łotwy
  Valmiera
|
|||||
| Strona internetowa | |||||
Valmiera, do 1917 Wolmar (nazwa niemiecka), miasto w północno-wschodniej części Łotwy, w Liwonii, po obu stronach rzeki Gauja, na skrzyżowaniu kilku ważnych dróg, ok. 100 km od Rygi, stolicy kraju, 50 km od granicy z Estonią, stolica okręgu Valmiera, 27 515 mieszkańców (2006).
Spis treści |
edytuj Historia
Valmiera i jej okolice to jedne z najwcześniej zasiedlonych terenów na Łotwie. Znaleziska archeologiczny potwierdziły obecność stałych siedzib ludzkich na tym terenie już 9000 lat temu. W XI w. znajdował się tu gród o nazwie Tälava. Murowany zamek w Wolmar wzniesiony został przez zakon kawalerów mieczowych w roku 1224. Po raz pierwszy jako miasto Valmiera jest wspominana w 1323 roku. Właściwa lokacja miała najprawdopodobniej miejsce co najmniej 40 lat wcześniej, kiedy to mistrz zakonu kawalerów mieczowych Willekin I von Endorp wzniósł tu w 1283 r. kościół. Wieża kościelna dobudowana została w drugiej połowie XIV w.. Valmiera była członkiem Hanzy od XIV do XVI wieku. Przynależność do tego związku przyniosła znaczący rozwój handlu i transportu. Podczas wielkiej wojny północnej Valmiera była zniszczona i spalona w 1702. Następnie miasto dzieliło losy północnej Liwonii. Po I wojnie światowej znalazło się w granicach niepodległej Łotwy. Podczas okresu ZSRR nieopodal Valmiery znajdowała się baza wojsk lotniczych Liepas.
edytuj Obecnie
Valmiera jest de facto kulturalnym i administracyjnym ośrodkiem Liwonii. Jest jedynym miastem w regionie posiadającym profesjonalny teatr, Valmieras teātris, założony w 1919 roku. W latach 90. XX wieku założono tutaj również regionalną uczelnię, Vidzemes Augstskola. Valmiera stanowi również gospodarcze centrum rejonu. Dominującymi gałęziami przemysłu są przemysł spożywczy, produkcja włókna szklanego, przemysł metalowy, drzewny i meblowy. W planach jest budowa w mieście elektrowni geotermalnej oraz hali sportowej i centrum olimpijskiego.
edytuj Bibliografia
- Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, Tom XIII (str. 855 - hasło Wolmar), Warszawa, 1893.
- "Lettland wie wir es lieben", Nacionālais APGĀDS, Rīga, 2008 ISBN 978-9984-26-372-4 (str. 79; Valmiera: XI w. - gród Tälava, 1224 r. - zamek , 1283 r.- kościół)
.svg){kind=small}
