Związek zgody.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Związek zgody (kongruencja) – relacja między powiązanymi elementami zdania wymagająca, aby jeden miał taką samą formę jak drugi – zwykle jeden z nich ma pewną niezmienną formę, drugi natomiast może występować w wielu różnych formach i przyjmuje formę wyrazu nadrzędnego.
Między podmiotem (wyjąwszy przypadek podmiotu logicznego) a orzeczeniem (związek główny) zawsze występuje związek zgody. Związek zgody zachodzi między rzeczownikami, a określającymi je wyrazami takimi, jak przymiotniki, czy liczebniki, dlatego też pytaniami pomocnymi w ustalaniu związku zgody między wyrazami są pytania przydawki: (jaki?), (który?), itp., lecz nie (czyj?) – pytanie przydawki, która łączy się z wyrazem w [związek rządu|związku rządu]
edytuj Przykład
- czarny kot – kot jest rodzaju męskiego (nieosobowego żywotnego), więc aby wyrażenie było składniowo poprawne (czarny opisywał kota), wyraz czarny musi przybrać tę samą formę, co wyraz kot.
edytuj Związek zgody a części mowy
- podmiot (poza logicznym) + orzeczenie, np. rower stał;
- rzeczownik + przymiotnik, np. kolorowe kredki;
- rzeczownik + zaimek przymiotny, np. mój długopis;
- rzeczownik + imiesłów przymiotnikowy (czynny lub bierny); np. przechodzone ubranie, błyszczący kamień.